“Het staat toch allemaal al vast.”

“Jij komt zeker niet van hier?”

“Wie dit verzonnen heeft, heeft zaagsel in z’n kop!”

Herkenbaar? Als omgevingsmanager of projectleider heb je vast één van deze verwijten een keer gehoord. Maar wat doe je met dit soort opmerkingen? Vaak schieten we in de verdediging en gaan we uitleggen waarom het verwijt niet klopt.

“Het plan staat nog niet vast. We hebben juist een uitgebreid participatietraject georganiseerd.”

“Ik woon hier niet, maar ik ken de omgeving goed.”

“Degene die dit verzonnen heeft, heeft geen zaagsel in z’n kop.” 😉

Met andere woorden: voor je het weet, beland je in een discussie over de inhoud van het verwijt. Vaak niet de leukste gesprekken. En het is maar de vraag of je er verder mee komt. Want misschien heb je inhoudelijk gelijk. Maar is je gesprekspartner er denk je ook mee geholpen?

Het kan ook anders. In mijn vorige post schreef ik al: meet the heat! Ga emoties niet uit de weg. Want als emoties oplopen, maken mensen zich vaak zorgen. En als zorgen niet goed besproken worden, dan groeien ze.

Dat is niet alleen vervelend voor je gesprekspartner. Dat is ook vervelend voor je project. Groeiende zorgen zoeken namelijk nieuwe wegen om gehoord te worden. Mensen gaan bezwaar maken. Sturen een brief naar de krant. Gaan protesteren.

Een verwijt direct aangrijpen om te onderzoeken waar mensen echt mee zitten, kan een wereld van verschil maken. Want eigenlijk zit er altijd een behoefte onder.

“Het is toch allang besloten”
→ “Maakt u zich zorgen dat uw input niet wordt meegenomen? Wat is voor u belangrijk mee te geven? Wat gebeurt er als dat niet meegenomen wordt in de besluitvorming?”

“U komt zeker niet van hier?”
→ “Als ik u goed begrijp, is het voor u belangrijk dat het projectteam de omgeving goed kent. Wat maakt dat voor u belangrijk? Waar maakt u zich zorgen over?”

Door het verwijt te bevragen, ontstaat er een ander soort gesprek. Een gesprek waarin het niet meer gaat over het verwijt, maar over de behoefte eronder. Dan kan je het nog steeds op inhoud oneens zijn, maar adresseer je toch de zorg. Je luistert eigenlijk vóórbij de inhoud.

Benieuwd hoe je dit in de praktijk doet? In onze masterclass gaan we hiermee aan de slag en kun je het zelf uitproberen. Meer over weten? Stuur me gerust een bericht!