Als projectleider of omgevingsmanager weet je soms van tevoren al: deze bewonersavond wordt pittig.
Want je weet: mensen zijn boos. Ze hebben verwijten. Moeilijk om dan nog een goed inhoudelijk gesprek te voeren. Zo meteen word je ook nog eens persoonlijk aangevallen. Of moet je iets verdedigen waar je zelf ook niet voor hebt gekozen.
De bewonersavond wordt een moetje. Een avond waar je doorheen moet. Twee uur, spreek je jezelf toe. Het gaat vanzelf voorbij….
Herkenbaar? Het is niet gek dat je tegen zo’n avond op ziet. Het vraagt best een dikke huid.
Toch kan zo’n avond ook veel brengen. Want boosheid betekent dat er iets op het spel staat. Dat mensen betrokken zijn.
Als mediator ben ik daarom juist blij met emoties. Of met verwijten. Want emoties en verwijten zijn signalen van behoeftes. En behoeftes, daar kan je wat mee.
Dus: meet the heat! Maak gebruik van de emotie, zoek het op, in plaats van het te schuwen. Want liever boos, dan onverschillig.
Maar dat vraagt wel wat tijdens zo’n avond.
De uitdaging zit erin om verwijten en boosheid te vertalen naar behoeftes. Dat lukt niet altijd als die verwijten naar jou gericht zijn (weet ik uit ervaring).
Als neutrale buitenstaander is het veel makkelijker die vertaalslag te maken. Daarmee zorg je voor rust tijdens de avond zelf en zorg je dat je ook echt iets kan met de opbrengsten ervan.
Heb jij binnenkort een bijeenkomst waar je tegenop ziet? Ik denk graag mee.
